Van DJ tot schrijver óf de schrijver die ook radio maakt!

Vandaag had ik een gezellig interview met Paul van de Mark, die in de regio bekend is als radiomaker voor verschillende online radio stations. De reden voor mijn bezoek was zijn debuut als schrijver van een spannende roman die ik de afgelopen dagen heb verslonden!

Het is dus zo’n boek wat je niet meer weg kan leggen, het verhaal pakt je en neemt je mee naar het mooie Zuid-Westen van Frankrijk, waar wij allemaal zo plezierig wonen en vertelt een sappig, spannend, griezelig en ook romantisch verhaal van een jonge Nederlandse vrouw die met haar vriend op vakantie is en een museum binnenloopt………

Daan: Paul, is dit je eerste boek?

Paul: Ja, het is m’n eerste echte roman. Ik heb in het verleden een keer eerder wel een boek geschreven maar dat was een vakboek genaamd ‘Aspirine helpt niet’ over communicatie en de afstand tussen de burger en de overheid, iets totaal anders dus en deze was wel helemaal onder eigen beheer, net als het verhaaltje dat ik schreef toen ik een jaar of negen was en zelf helemaal ‘bundelde’ en uitgaf onder m’n familie. Hahaha, het zat er wel al een beetje in dus!

Daan: Hoe kwam je op het idee?

Paul: Ik ben samen met Veronica (zijn vrouw) destijds, dat was in 2012, in de streek op vakantie geweest, we liepen daar dat museum in en zagen toen de afbeelding waar het in het verhaal allemaal mee begint. Het idee van een roman begon toen te borrelen, het is dus echt gebaseerd op eigen ontdekkingen en speelt zich dus ook helemaal af in de Gers, alle genoemde kerken, restaurants etc. bestaan dus ook echt.

Daan: Toen ben je dus gaan schrijven, hoe ging dat? Begon je als zoveel schrijvers met het einde en werkte je dan terug?

Paul: Nee, ik heb het hele verhaal al schrijvend verzonnen, ik moest dus wel vaak terugzoeken en aanpassen om alles kloppend te maken.

Daan: Dat is dan een verborgen talent, want het hele verhaal zit razend spannend in elkaar en de structuur van het verhaal, met alle verwikkelingen en causale verbanden kloppen ook. Dat zie je bij ervaren auteurs maar dus ook bij jou! (Paul heeft ook voorin een lijst van alle karakters met hun verband in het verhaal geplaatst, érrug makkelijk!!) Hoe lang heeft het toen geduurd voor het klaar was?

Paul: Ik ben toen gaan schrijven en heb in het begin de eerste hoofdstukken voorgelegd aan verschillende mensen. O.a. mijn broer die een boekwinkel heeft, vrienden en familie, maar ook een bekende uitgever om feedback te ontvangen of het wel wat was. Voor hetzelfde geld krijg je te horen dat niemand op zo’n verhaal zit te wachten. Maar de eerste reacties waren zo positief dat ik geïnspireerd werd om door te gaan. De tips van een uitgever die ik kende heb ik ter harte genomen en kreeg later complimenten daarvoor. Wij zijn toen naar Frankrijk verhuisd waardoor het schrijven een lange tijd heeft stil gelegen maar vanaf 2018 heb ik het weer opgepakt en in 2019 ongeveer was het af. Ik heb het ‘proefscript’ toen eerst laten lezen aan diverse mensen en naar meerdere uitgevers gestuurd. Wat heel fijn is, mijn moeder heeft het ook nog kunnen lezen voor haar overlijden. Ze kon op het laatst niet veel meer dan lezen en was dus een kritische recensent. Ze zou het me zo hebben gezegd als het niet goed was maar ze was erg enthousiast!

Daan: En toen werd het dus uitgegeven?

Paul: Ja, de uitgever (Elikser uitgeverij) die het aannam was heel enthousiast en de verkoop begint op gang te komen. Veronica kwam net ook binnen met een artikel uit een regiokrant over mijn boek, dat zijn leuke dingen! Ook een Nederlands magazine over Frankrijk heeft interesse getoond er een artikel aan te wijden, zij waren vooral blij met de fijne sfeer die uit het boek spreekt over die inspirerende streek en dus past het mooi in hun uitgave daarover. Dat soort vermeldingen zijn natuurlijk belangrijk.

Daan: Ja, ik ben ook niet voor niets hier, ik geef er, zeker na het lezen, ook graag aandacht aan op de website, ik had je al eens onder de rubriek ‘opmerkelijke LOTbewoners’ staan ivm je werk als radiomaker, maar dit gaat onder het kopje van de ‘verhalen uit het Franse leven’ natuurlijk!
Maar wat denk je? Smaakt dit naar meer? Zit er bijvoorbeeld een vervolg aan te komen met dezelfde hoofdrolspeelster?

Paul: Ja, nee en misschien. Ik ben bezig met een nieuw boek, weer een roman, maar dat is nog in blauwdruk stadium dus dat gaat nog wel even duren en een vervolg op het ‘Lavendel meisje’ sluit ik niet per se uit. Er zitten een paar open eindjes in die eventueel voor een sequel kunnen zorgen dus wie weet…

Daan: bedankt voor dit gezellige interview.

We gaan het zien, ik hoop het van harte want ik heb genoten van dit boek. Ik wens Paul dan ook veel succes met de verkoop en dat zal dan zeker inspireren om vooral door te gaan met schrijven, hij is een talent, dat moge duidelijk zijn.
Als je het wilt bestellen dan kan dat natuurlijk via Bol.com maar dan komen er wel flinke verzendkosten bij naar Frankrijk. Makkelijker is dan om het rechtstreeks te bestellen bij Paul, (paulvdmark@hotmail.com) hij stuurt het je dan zonder kosten op en als je in de buurt woont komtie het misschien wel even brengen 🙂

Daan

 

Het eerste hoofdstuk: 

1. Frankrijk, Simorre, zomer 1930

Het plein voor de robuuste kerk werd verlicht door aan linten
hangende gloeilampen. De linten waren bevestigd aan de
gevels van de woningen en de kerk. Ze zetten een vierkant
af waarbinnen veel mensen waren samengekomen. Midden
op het plein bevond zich een groot vuur met daarboven een
varken aan het spit. Twee vrouwen in lange rokken draaiden
af en toe aan het spit om het vlees gelijkmatig te garen. De
rook kringelde omhoog en loste op in het avonddonker. Op
een aantal plaatsen stonden vuurkorven waardoor het afgebakende
gebied extra werd geaccentueerd. Over het plein
hing de geur van verbrand hout, gegrild vlees en de warmte
van de zomeravond.
Op een podium voor de kerk speelde een klein orkest. De
vrolijke muziek van de accordeonist, twee violisten, bassist
en zanger waaierde uit over het plein. Voor het podium
dansten wat mannen en vrouwen. Alle vrouwen in lange,
kleurrijke rokken. De mannen overwegend in donkere kleding.
Daar tussendoor huppelden kinderen op de maat van
de muziek, ongecontroleerd en zwaaiend met armen en benen.
Ze waren uitgelaten en hadden niet in de gaten dat zij
de volwassenen regelmatig voor de voeten liepen. Die leken
het op hun beurt niet erg te vinden want ze dansten onbekommerd
verder. De sfeer was uitgelaten.
Links van de kerk stond een groep van ongeveer vijftien
mannen. Ze hadden allemaal een groot wijnglas in hun
hand. Eén man in een chique pak voerde duidelijk de boventoon.
Als hij sprak, luisterden de anderen. Was hij uitgesproken,
dan werd er soms instemmend geknikt, soms
gelachen. Lege glazen werden door hem rijkelijk gevuld
met wijn afkomstig uit grote kruiken die op een platte kar
stonden.

Wat verderop aan de rand van het feestgebied speelden
meisjes met een hoepel en sprongen touwtje, gadegeslagen
door een aantal jongens, allemaal gekleed in een korte
broek en een shirt met korte mouwen. Het gelach en gegil
van de meisjes klonk soms boven alle andere geluiden uit:
ze hadden het hoorbaar naar hun zin.
Bijna ongemerkt maakten een man en een vrouw zich
los uit de grote groep mensen die op het midden van het
plein stond. De vrouw was gekleed als de andere vrouwen
in een lange rok en ze had een lichte blouse aan. Haar donkere
haar viel los over haar schouders. De man had kort
donkerblond haar en was gekleed in het zwart. Langzaam,
af en toe met mensen pratend, bewogen zij zich richting
de kerkmuur aan de rechterkant van het plein, weg van het
feestende gezelschap. Op dat moment riep een luide stem
dat het vlees gaar was. Iedereen werd uitgenodigd te komen
eten. Sommige mensen draaiden hun hoofd richting het spit,
anderen liepen die kant op. De aandacht van mensen voor
het eten was voor de man en de vrouw het moment waarop
ze blijkbaar gewacht hadden: ze begaven zich richting een
donker deel van het plein, dicht tegen de muur van de kerk.
Niemand leek hun vertrek op te vallen. Behalve dan de man
die aan de achterkant van de kerk zijn blaas tegen de muur
leegde. Hij keek ze na. Op het plein voor de kerk ging het
feest ongestoord verder en het werd laat die avond. Er werd
gegeten, gedronken, gedanst en gezongen. Midzomer in de
Gers in Frankrijk, een mooie zomeravond die nog een lange
nasleep zou hebben.

(Hierna verplaatst het verhaal zich naar het heden…)

Vorig artikelLieu dit
Volgend artikelLa Souche

Verwante berichten