Traditionele mique

Eén van mijn trouwe lezers (lezeres) vroeg me laatst te schrijven over “mic”. Nou daar komt ie:
De term mique komt waarschijnlijk van Occitaanse mica, wat mie betekent.
Mique is een op granen gebaseerd gerecht dat dicht bij brood ligt en waarvan het recept lokaal sterk kan verschillen, maar heeft het kenmerk van een compacte massa dat in bouillon wordt gepocheerd.
De verschillende recepten van mique, verschillen door hun basisingrediënten: tarwe- of maïsmeel, mogelijke mix van beide, met extra toevoeging van boekweitmeel, eieren, melk, boter, eendenvet, spek, oud in blokjes gesneden brood, bakkersgist, Elzasser gist en natuurlijk zuurdesem.
Hieraan wordt de kookvloeistof toegevoegd, die van gewoon water naar strikt gedefinieerde groentebouillon gaat en met het kookwater van de worst.
Het wordt meestal gegeten met “petit salé” (halfzout varkensribbetje) in de lagere Corrèze, Quercy en zwarte Périgord (Sarlat en omgeving).
Volgens de recepten gaat de mique gepaard met stoofpot, gezouten varkensvlees gekookt in bouillon, gegrilde gekonfijte eend, winterwortel, kool, aardappel, augurkjes, enz.
Maar de verschillende varianten van het gerecht zijn ook bekend onder andere namen zoals hard stuffing, farçun, far or far levé.
Het wordt al sinds de middeleeuwen gegeten en de traditie van de mique is van generatie op generatie overgedragen.
Waarschijnlijk is het ontstaan doordat de oven niet aanwezig was, of in gebruik was en kon men dus geen brood bakken. Op een moment ging de vrouw die doorgaans het brood bakte, het deeg in bouillon koken, dus bijna brood maar met een heel andere smaak.
Als je in een resto komt waar men een dagmenu heeft en die staat op dat moment op mique, dan zou je als je er niet van houdt kunnen doorlopen, of toch maar weer eens proberen, of je kunt vragen of ze iets anders voor je hebben. Doorgaans lukt dat laatste wel.
Wij houden er niet zo van, jij wél?
Vincent Oostvogel
Vorig artikelMange ta soupe !!
Volgend artikelCôte de Boeuf

Verwante berichten