Let op!! Nummerverwisseling, kan ook u overkomen…

Het was zondagochtend en het zou een andere zondag worden dan normaal. Marjo en ik zaten aan ons zondags kopje koffie toen er plotseling een gigantische limousine de oprit op kwam rijden, maar dan ook werkelijk een mega gigantische van het model rijdende bunker met links op de motorkap een Amerikaans en rechts een Frans vlaggetje. Deze tank stopte bij onze voordeur en er sprongen 2 kleerkasten uit met van die glanzende zonnebrillen en bibob haar die een conversatie begonnen met hun linker pols. Een van de twee belde aan en argwanend deden wij open. De kleerkast vroeg in het Engels met een duidelijk Texas accent of dit Chemin de TALOU nummer 372 was.
“Dat klopt” zei ik verbaasd. “Dit is TALOU 372, maar u bent hier verkeerd vermoed ik, wat zoekt u? De man krabde achter zijn oor waar z’n kronkelsnoertje achter vandaan kwam, keek op een stuk papier en vertelde dat er een Summit was georganiseerd door Mr. Macron hier in Villeneuve sur Lot, waar in alle discretie een aantal kopstukken elkaar zouden ontmoeten.
Er begon mij wat te dagen! Er was mij al zoiets ter ore gekomen en ik had al een vermoeden waar het fout zat.
“Waarschijnlijk moet u zijn bij Chemin de Talou nummer 732, dat is het kasteel verderop” opperde ik.
“Oh” zei de kleerkast verbaasd “dan staat het verkeerd op de uitnodiging! Dan ben ik bang dat u nog wel wat meer visite zult krijgen vandaag!” zei hij met een wrang glimlachje.
Hij had het nog niet gezegd of er kwam een tweede auto met motor escorte aanrijden.
Op dat moment zwaaide het achterportier van de Limo open en tot mijn stomme verbazing stapte Biden uit!!! Je weet wel, Joe, Joe Biden, the president of the US of A!!
“Walter, ask these friendly people if I might use their bath room. I’m exploding! Sorry!” zei hij met een afgeknepen stem.
Mr. Biden stapte naar ons toe en gaf ons een hand. Wij waren perplex!!
De deur van de tweede Limousine ging ondertussen ook open en Emmanuel Macron en zijn Brigitte stapten uit en liepen naar ons toe.
Zij gaven Joe en ons een hand en algauw ontstond er een geanimeerd gesprek, totdat Joe plots bij ons naar binnen liep en aan Marjo vroeg “Can you show me the bath room, please?!”
Joe liep achter Marjo aan naar binnen, gevolgd door de rest van het gezelschap die ook maar meeliepen! In mijn ooghoek zag ik weer 2 auto’s aan komen rijden. Twee zwarte dikke Mercedessen, een met een oranje vlaggetje en een met Duitse vlag. Voor ik er erg in had stonden Angela Merkel in een felrood colbertje, Willem Alexander en Maxima bij ons in de woonkamer.
Een van de kleerkasten verontschuldigde zich voor het misverstand en vroeg of er misschien wat koffie of zoiets geregeld kon worden? Ze waren al een tijdje onderweg.
Een kwartier later stapte Vladimir Poetin met Aleksandr Loekasjenko binnen. “Eigenaardige locatie voor een Summit” sprak Vladimir rondkijkend en hogelijk verbaasd. Emmanuel stapte naar hem toe en verontschuldigde zich.
“Sorry, Vladimir, een foutje op de uitnodiging, het nummer is verkeerd gedrukt. We gaan zo verder naar de juiste locatie, excuses!! We wachten even op President Biden!”
Op dat moment kwam Joe duidelijk opgelucht weer terug in de woonkamer, verrast over het bonte gezelschap dat zich inmiddels verzameld had, en gaf iedereen een hand. Door het raam zag ik dat twee bodyguards een rode loper uitrolden en Xi Jinping uitstapte! Jawel, Xi Jinping secretaris-generaal van de Communistische Partij van China, in zijn kielzog Kim Jong-Un, je weet wel, van de Democratische Volksrepubliek Noord Korea!!
Toen was de chaos pas echt compleet. Marjo had in alle haast een paar potten koffiegezet en de bodyguards waren in alle staten en probeerden een beetje orde in de chaos te scheppen en iedereen weer naar buiten te krijgen. Maar de stemming zat er goed in. Iedereen genoot duidelijk van het informele onderonsje en maakten absoluut geen aanstalten te vertrekken. Heerlijk, eens even geen protocol!
Tussen de menigte zag ik nog Elon Musk en Jeff Bezos binnenstappen. Ik vroeg aan Emmanuel of zij ook tot het gezelschap behoorden, zij waren nu niet direct regeringsleiders.
“Klopt” zei Manu, “We vonden het een goed idee om ook een paar ‘influencers’ uit te nodigen”.
“En Angela?” vroeg ik nieuwsgierig “Zij is nu geen bondskanselier meer, toch?”
“Ah, Angela, da’s m’n beste vriendin, die hoort er gewoon bij!” zei Manu vertederd, een schuine blik werpend naar Brigitte.
Beduusd liep ik tussen alle bezoekers door en schudde hier en daar wat handen. Marjo rende zich rot om iedereen van koffie en thee te voorzien.
Joe en Vladimir stonden in een hoek van de kamer druk gesticulerend te kletsen.
“Luister Joe, ik kan niet toestaan dat er Navo troepen en raketsystemen in Oekraine worden geïnstalleerd” zei Vladimir vastberaden.
“Snap ik Vladimir, dat gaat ook niet gebeuren, althans zolang jij je gedeisd houdt!” Antwoordde Joe.
“Kan wel zijn, maar jullie zijn al wel bezig zware wapens te leveren aan Oekraïne en de NAVO ademt me te veel in m’n nek! Dat accepteer ik niet, dat moet stoppen!! Letland, Estland en Litouwen zijn al lid van de NAVO! Oekraïne er ook nog bij, gaat me echt te ver! De veiligheid van mijn geliefde Rusland komt in het gedrang! Onacceptabel!!
Weet je nog toen wij raketten in jullie achtertuin in Cuba wilden installeren, Joe?!” bracht Vladimir hem fijntjes in herinnering.
“Ik begrijp je zorgen” zei Joe “maar Oekraïne moet zich wel kunnen verdedigen.”
Ondertussen mengde Jef Bezos zich in het gesprek.
“Rustig aan heren. Kan ik jullie anders niet een ruimtereis aanbieden in mijn ‘Blue sheppard’ vroeg hij aan Biden en Poetin.
“Samen de ruimte in, is dat niet een geweldig idee?? Kost maar 30 miljoen per persoon. Dan kunnen jullie daarna verblijven in mijn ruimte hotel!” pochte Bezos. “Dan kunnen jullie daar eens nader tot elkaar komen.”
“Jeff hou op, ik ben 79 en niet meer zo vast ter been. Lijkt mij geen goed plan!” zei Joe geïrriteerd en richtte zich weer tot Vladimir.
“Leeftijd speelt geen rol, Joe! We hebben onlangs nog William Shatner, je weet wel, Captain Kirk van Star Trek, de ruimte in geschoten. Hij is negentig!”
Naast ons hoorde ik Angela ‘Wir schaffen das’ aan Alexandr Loekasjenko vragen waarom hij nou in hemelsnaam al die migranten naar de Poolse grens had gestuurd en ze niet zelf had gehouden.
“Maar Angela!” zei Loekasjenko, “Ze willen niet in Belarus blijven, ze willen naar het paradijs, Duitsland en Holland! Snap dat dan! Als ze dat per sé willen ben ik de beroerdste niet om ze een handje te helpen, desnoods ga ik ze zelf halen!”
“Nou dat doe je dan ook al” zei Angela gepikeerd. “Wij zijn daar niet blij mee!”
In een hoek van de woonkamer zag ik Mark Rutte in gesprek met Bolsonaro. Ik gaf ze hun koffie toen Mark zei:
“Luister Jair, harstikke goed van je dat je tijdens de klimaattop in Schotland opkwam voor het Amazonewoud en het voornemen uitsprak de ontbossing in je land een halt toe te roepen. Maar je bent nog niet thuis en je schroeft wederom het budget van je ministerie van milieu met 20% terug!! Hoe wil je dat met elkander rijmen?”
“Ja” zei Jair “Dat was een beetje onhandig van me. Maar ja, weet je, de vraag naar Soja wereldwijd is gigantisch! Om aan de enorme vraag te voldoen hebben we meer landbouwgrond nodig! Wat moeten we dan? En bovendien Mark, je weet toch ook dat Nederland de grootste importeur ter wereld is van sojaprodukten!! Bizar hè! Een van de kleinste landen importeert de meeste soja ter wereld! Dus in feite zijn jullie Hollanders primair verantwoordelijk voor de ontbossing, niet alleen bij ons in Brazilië maar zeker ook wereldwijd!” Mark stond wat ongemakkelijk om zich heen te kijken op zoek naar een manier om van onderwerp te veranderen en knoopte maar een gesprek aan met Willem Alexander.
“Hoe is het nu met Hugo? Vroeg Willem belangstellend aan Mark. “Loopt hij nog niet op z’n tandvlees?”
“Ja, hij krijgt het inderdaad wel voor z’n kiezen en ligt van alle kanten onder vuur.”
“Weet je wat het is, Mark, corona blijft de komende jaren nog wel onder ons vrees ik. Een lange termijnstrategie is nu belangrijker dan ooit. Kijk” zei Willem “het vaccin werkt niet zoals gehoopt, gevaccineerden raken nog wel degelijk besmet. Ze worden er alleen niet meer zo ziek van en aangezien de klachten mild zijn, blijven ze niet thuis en besmetten anderen. Dat betekent dat de coronapas een schijnveiligheid biedt en zelfs averechts werkt. Mensen denken ‘ik ben gevaccineerd, ik heb dus geen corona, ik mag alles weer!’ en met die instelling besmet je iedereen! Ik weet niet hoor, ik ben natuurlijk maar koning en zeker geen expert op dit gebied.”
“Ik weet ’t niet Willem, wat moeten we in godsnaam.” zei Mark radeloos.
“In mijn optiek zou je je veel meer moeten richten op het genezen van corona; goede medicijnen, effectieve zorg, voorkomen dat mensen doodgaan en sneller herstellen! Als ik jou was had ik allang het Slotervaartziekenhuis om laten bouwen tot corona centrum. Hup, duizend ic-bedden erin en gaan met die banaan!” zei Willem.
“Dat weet ik Willem, maar het gaat om het personeel! Dat hebben we doodeenvoudig niet!”
“Als je nou al 2 jaar eerder met opleiden was begonnen en betere lonen, had je nu dat probleem niet gehad Mark! Ik denk daarnaast dat we uiteindelijk niet anders kunnen dan het virus maar laten uitwoekeren, de natuur z’n gang laten gaan en wachten op voldoende groepsimmuniteit. Je ziet het al gebeuren in Staphorst. Daar nemen de besmettingen op dit moment zienderogen af. Iedereen daar is inmiddels resistent!”
Op dat moment riep Marjo me of ik kon komen helpen en ik werd onderweg aangeklampt door Xi. Of ik nog koffie had.
“Hoe is het nu met de voorbereidingen van de Olympische winterspelen?” vroeg ik hem terwijl ik hem wat koffie bijschonk.
“Ach, breek me de bek niet open” zei hij teleurgesteld. “Natuurlijk is er weer een boycot van het Westen. Het is ook altijd hetzelfde liedje! Jullie hypocriete westerlingen!”
“Ja, met de Oeigoeren en Tibetanen, toch?” zei ik behoedzaam.
“Precies!” zei hij “Luister Kees, ik moet 1.3 miljard Chinezen met de neuzen dezelfde kant op zien te krijgen. 1.3 miljard, dat zijn heel veel mensen, begrijp je dat?”
Ik knikte en dacht “Snap ik, maar je bent wel met een soort van genocide bezig! “
“Je weet ook” ging hij verder “dat religie al door de eeuwen heen de mensheid verdeelt en een bron is van onlusten, oorlogen, moordpartijen, bloedvergieten en niets ontziende haat! Dat willen wij in de kiem smoren! Wij moeten in ons grote land religie met wortel en tak uitroeien, willen wij onze natie verenigd houden en de grootste economie ter wereld worden.”
Ik gaf hem nog wat koffie en zag Elon zoekend rondlopen.
“Zoek je iets?” vroeg ik hem.
“Ja” zei hij “Waar vind ik het toilet?”
“Hoe is het nu met je Starship?” vroeg ik hem nieuwsgierig.
“We gaan in januari/februari lanceren” zei hij “Dan gaat hij boven op Booster5 het heelal in voor z’n eerste testvlucht. Ja Kees, dat wordt de grootste en meest krachtige raket ooit gebouwd! 110 meter hoog is ie met in totaal 35 raketmotoren! Kun je het je voorstellen? Daar kunnen Blue Origin, NASA en de Russen nog een puntje aan zuigen!”
“En de Chinezen!” voegde ik er schamper aan toe. “Ongelooflijk! Ik ben benieuwd!”
“De eerste lancering zal echt niet vlekkeloos verlopen. Maar ja, we wachten eerst nog op een lanceervergunning van de F.A.A.”
“F.A.A? Wat is dat? Vroeg ik hem belangstellend.
“De Federal Aviation Agency” zei Elon “Zij moeten toestemming geven. Ze onderzoeken nog de milieu impact van onze plannetjes. Er zou op onze basis in Boca Chica Texas een of ander strandhagedisje bedreigd worden. Ziek word ik daarvan, stelletje bureaucraten!! Weet je, eerlijk gezegd denk ik erover al mijn aandelen te verkopen en het stokje aan iemand anders over te dragen.”
“Oh? En wat ga je dan doen?” vroeg ik verbaasd.
“Weet ik nog niet.” Zei hij “Nieuwe uitdagingen zoals kernenergie, artificial Intelligence, influencen. Op dit moment komen me de raketten zo’n beetje de neus uit!” zei hij gekscherend.
“Kees” ging hij verder “geloof me, kernenergie is de toekomst! Dat geneuzel met zonnepanelen en windmolens gaat het echt niet worden, een druppel op de gloeiende planeet” grapte Elon.
“Kleine modulaire reactoren zijn de toekomst. Ze zijn heel veilig, efficiënt, produceren nauwelijks afval en zijn veel goedkoper te bouwen. We hebben al een proefmodel op stapel staan. Thorium reactoren kunnen het daarna overnemen.”
Achter hem zag ik buiten in onze tuin de kerstman voorbijrennen, achternagezeten door een enorm wild zwijn. Ik wist niet wat ik zag! “Het moet niet gekker worden!!” dacht ik nog “Wat een dag is dit!!”
Achter in de woonkamer werd ik aangeklampt door een klein oud verschrompeld dametje in een knalrood mantelpakje die in elkaar gedoken plaats had genomen in Marjo’s fauteuil.
“Excuse me Sir” zei ze en keek me aan “Do you have a cup of tea, thank you?”
“Shit!” dacht ik “Queen Elizabeth! Zij ook al hier!”
Achter haar stonden Boris Johnson en Mark Rutte gekkigheid te maken met Willem Alexander en zag ik Maxima diepzinnig converseren met Brigitte.
Gelukkig kwam Marjo al aanlopen met een kopje thee en gaf dat aan ‘Her Royal Highness’.
Willem Alexander vroeg me of ik niet een pilsje voor hem had.
Recep Tayyip Erdoğan kwam ook al naar me toe gelopen en wilde weten of ik een stoel voor hem had. Hij vond het ongehoord dat hij al die tijd al moest staan! “Ik heb het een beetje in m’n rug, weet je” klaagde hij.
Ik verontschuldigde mij en zei dat we niet berekend waren op zoveel mensen en gaf Willem z’n biertje.
“Kan ik anders haar stoel niet hebben?” vroeg Recep kijkend in de richting van Ursula von der Leyen.
Ondertussen zag ik 2 bodyguards nerveus in gesprek met Macron en Biden.
Ik begreep dat ze verder moesten. De veiligheidsrisico’s waren veel te groot en op de eigenlijke locatie waren ze in alle staten waar iedereen toch bleef. Met veel moeite wisten ze iedereen te bewegen terug te keren naar hun limousines om hun weg te vervolgen naar Chemin de Talou 732.
Joe bedankte ons hartelijk en excuseerde zich voor de veroorzaakte overlast.
“Wat zo’n plasje van mij allemaal teweeg kan brengen” zei hij grappend.
“Helemaal geen probleem” zei ik “Ik zou het overigens wel erg op prijs stellen als we bij de ingang van ons huis nog even een groepsfoto kunnen maken. Onze vrienden gaan dit anders nooit geloven!”
“Met alle plezier!” zei Joe en gaf een van zijn bodyguards opdracht dit te regelen.
Tijdens de fotosessie zei ik nog tegen iedereen dat we zeer vereerd waren hier zo’n exquisiet gezelschap te hebben mogen ontvangen, een gezelschap dat waarschijnlijk een groot deel van 2022 zal gaan inkleuren. Ik kon niet nalaten ze nadrukkelijk te vragen om dan toch vooral binnen de lijntjes te kleuren.

Wij wensen jullie prettige feestdagen en een voorspoedig en gezond 2022!!

Kees en Marjo Wijnen

Verwante berichten