Blog v Petri Damen: Travaux chez MaDamenFrance

 

Van huis uit ben ik geen klusser. En ook later is dat nooit goed gekomen.  Met een oud huis in Frankrijk is het noodzakelijk om ook zelf de handen uit de mouwen te steken. Voor de echte klussen zijn er gelukkig vaklui gekomen, maar er bleef voor mij nog genoeg over.

Met behulp van Google en YouTube ben ik ver gekomen. Het kostte hier en daar wat kruim. Ik neem jullie mee langs wat gedenkwaardige momenten.

Zo was er de zolder waar je door de dakpannen heen keek en waar ik een volwaardige slaapkamer van wilde maken. De plombier heeft met de nodige zweetdruppels een badkamerunit gerealiseerd. Dat kostte mij alleen wat koppen koffie. Daarna is Johan aan het werk gegaan om het dak te isoleren en af te timmeren. Ondertussen kwam Monsieur Lefort om wat dakpannen te verleggen, de goot te repareren en twee nieuwe Velux ramen te installeren. Met een super eindresultaat. Hierna mocht ik aan het werk: het texen van de wanden en het plafond. Twee keer. Het is een hele grote zolder en werken boven mijn hoofd was niet echt tof. Het leverde me ook twee maanden dikke ogen op en een nog steeds voortdurende blessure aan mijn hand. Door het in stukken te verdelen, is het afgekomen en ontzettend mooi geworden. De deur en het raamkozijn waren ronduit goor, maar ook dat is met enige lagen verf opgelost. Bij het kozijn was ik iets te fanatiek en had ik de sluiting dicht geverfd. Gelukkig kon Johan dat oplossen. Inmiddels is de zolder ingeslapen en een heerlijke plek geworden. Ik vergeet nog dat ik ook met de stofzuiger elke centimeter van de natuurstenen wanden heb afgenomen. Voor alles moet een eerste keer zijn.

Dan de luiken. Het huis is gezegend met 28 (!) luiken. Hartstikke Frans en pittoresk en een genot om ‘s ochtends de luiken open te gooien. Ze verdienden allemaal een nieuw laagje groene verf. En dus zijn ze, met enige hulp, één voor één verwijderd en naar de kelder gebracht. Daar zijn ze door mij onder handen genomen. Schoongemaakt, geschuurd, soms geplamuurd, weer schoongemaakt en geverfd. Twee keer. Hier en daar is een druppel te zijn en het plamuur zit er niet overal strak op, maar wat ziet het er goed uit en wat knapt het huis ervan op.

Ook de tuin had wat onderhoud nodig. Zo leerde ik de verticuteerhark, een scarificateur in het Frans, gebruiken. Dat vroeg enige oefening waarbij YouTube filmpjes de helpende hand boden. Daarna kalk strooien, mesten en bijzaaien. Afgezien van het verticuteren geen zwaar werk. Dat gold wel voor het mos vrij maken van het dak van de overkapping. Met gevaar voor eigen leven kroop ik op het dak, gewapend met een staalborstel en plamuurmes. Voorzichtig om het dak niet kapot te maken, kroop ik voorwaarts en is de grootste zooi verwijderd. Bij het muurtje vol dode klimop voldeed hetzelfde materiaal uitstekend. Helaas moet al het tuinafval in zakken naar de déchetterie want groenafval ophalen, daar doen ze hier niet aan.

Verder kwamen er nog allerlei andere grote en kleine klussen voorbij. Het balkonhek dat geschuurd, gegrond en geverfd werd. Het in elkaar zetten van kofferrekjes waarbij ik toch echt weer opnieuw moest beginnen omdat ik de poten verkeerd om gemonteerd had. Het beitsen van de keukenvloer. Het boren van gaten, soms ietwat scheef, en het ophangen van rekjes, planken en schilderijen. Het sjouwen van al het haardhout dat voor de garagedeur gestort was.

Mijn hobby gaat het nooit worden, dat klussen. Dat hoeft ook niet want het is nu mijn werk. Eerlijk gezegd probeer ik liever nieuwe recepten uit, maar de voldoening na elke geklaarde klus is groot. Voor nu is het, op de laatste luiken na, even klaar met klussen en kunnen de gasten komen. Het lijstje voor de winter ligt al klaar.

Vorig artikelLa Pipistrelle
Volgend artikelDe torenvalken

Verwante berichten